بسم الله الرحمن الرحیم

یا ایها الذین امنو اتقواالله وابتغوا الیه الوسیله وجاهدوا فی سبیله لعلکم تفلحون     مائده /45

ای کسانی که ایمان اورده اید تقوا پیشه کنید و بطلبید بسوی خداوند وسیله ای (شفیعی ) در راهش شاید که رستگار شوید                   

ماایرانیها وقتی که وارد شرکتی یا کارخونه ای یا مدرسه ای یا محیطی نااشنا می شویم و نمی دانیم که باید برای رفع و رجوع هر چه سریعتر کارمون یا پیدا کردن مسئول زیربط یا صحبت با رییس اون مکان  چکار کنیم ،ته دلمون می گیم:کاش یه آشنایی داشتم اینجا تاالان منو راهنمایی می کرد و دستم را می گرفت.

متعجبم چرا حالا که وارد به دنیای سردرگم و هزار راهه و فریبنده و عظیمی چون این دنیا شدیم و قرار هست که تو این دنیای دنی و دون ،بهترین و نزدیکترین و مستقیم ترین راه رو هم برای تعالی خودمون پیدا کنیم ،به این فکر نیستیم که یک آشنا به این راه رو پیدا کنیم.

عمرمون که کفاف نخواهد داد به هزار راه رفته و نرفته ی  دیگران حتی فکر کنیم.بلکه باید در این اندک مجال فقط راه کسانی رو برویم که به مقصود ومطلوب یعنی وصال حق و پاکی ودرستی رسیده اند .پس نتیجه این می شود که از خودمان و کسانی که شبیه خودمان هستند دست بشوییم و به فکر رهروان حقیقی راه باشیم و به انان اقتدا کنیم.

البته این مفروضات وقتی در عقل انسان شکل می گیرد که انسان از عقل درست و منطقی برخوردار باشد .نه عقلی اغشته به الام و هوسها که تشخیص خود را ملاک درستی برای انتخاب راه می داند.
مثل ایجاد شدن هزاران فرقه ی ضاله ای که من دراوردی و البته موقت و کور و وباطل است.از خود قوانین و ضوابط و شرایطی را درست می کنند و عده ای را گرد خود جمع می کنند و البته شاید خود فریفته ی باطل های بزرگتری باشند که انها تحت نظر خواسته ها ومنیات و خودکامگی های خودشان این عده ی محدود را خط می دهند و عمر و زندگی و آمال و ارزوهایشان را قربانی خواسته ی خود می کنند.

آیه می فرماید برای خودمان باید به فکر وسیله باشیم.قران با توجه به روال هدایتی خودش کلمه ای را انتخاب می کند که هیچ جانشینی برای رساندن مقصود متکلم ،بهتر از همین کلمه های فعلی نباشد.یعنی اگر کلمه ی وسیله را برداریم هیچ کلمه ای اهمیت و ارزش منجی و راهنما را برای انسان نمی رساند.

قران کریم به این هم بسنده نکرده و در ایات دیگر پرده از معنای کلمه ی وسیله برمی دارد. مثل آیه ی 57 اسرا که می فرماید:
یبتغون الی ربهم الوسیله  ایهم اقرب ویرجون رحمته  که کدام یک از وسیله ها به خدا نزدیکتر است.
خصوصیت این وسیله ،تقربش به خداوند است.و حتی در این تقرب گوی سبقت را از هم می گیرند. یعنی اگر در جهان کسی یا کسانی نزدیکتر از پیامبر اعظم صلی الله علیه واله و سلم و اهل بیت مطهر ایشان بودند ،ماموظف بودیم برای رسیدن به خدا به ان افراد متوسل شویم.اما از میان همه ی انسانهای پاک ،فقط پیامبر اکرم به خصوصیت نزدیکتر از نزدیک به خداوند متعال و کانون خیر و معدن کمالات است. فکان قاب قوسین او ادنی نجم/9


در حقیقت خداوند متعال راه وصالش پیچیده شده با بدست اوردن مقامات معنوی .و این مقامات معنوی می بایست با الگو گیری از کارهای ان وسایل مقدس و مقرب ،حاصل شود.یعنی شیوه و روش و چراغ هدایت در دست ان عده ی خاصر معصوم علیهم السلم است.
وسیله را وقتی انسان می خواهد بکار ببرد که راه سخت و طاقت فرسایی را در پیش دارد.نه فقط یک تفریح و گذران عمر ساده!
خداوندا ما را هر چه بیشتر مزین به ارتباط با وسایل تقربت بفرما




تاریخ : چهارشنبه 9 دی 1394 | 21:22 | نویسنده : رضوان | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.